Marta pochodziła z prostej, wiejskiej rodziny mieszkającej w Chateauneuf - de -Galaure we Francji
w departamencie Drome. W 1918r. zapadła na nieuleczalną chorobę, prowadzącą do całkowitego paraliżu. Całe swoje życie "ukryte z Chrystusem w Bogu" (Koll 3,3) spędziła w pokoiku rodzinnego domu na Równinie (La Plaine) w Chateauneuf.
We wrzesniu 1930r. Jezus wprowadza ją w głębokie zjednoczenie z sobą przez tajemnicę Męki. Marta jest ukrzyżowana razem z Nim. Na początku października tego samego roku Boski Oblubieniec wpisuje w jej ciało znaki swojego cierpienia - stygmaty i ślady po koronie cierniowej. Każdego tygodnia (od czwartku do soboty, potem do niedzieli, a następnie do poniedziałku po południu) przeżywa wszystke etapy Męki Jezusa. Przez 50 lat ( aż do śmierci w wieku 79 lat) leży nieruchomo w ciemnym pokoju, nie przyjmuje pokarmów, nie spi, żyje tylko dzięki Komunii Świętej. W 1933r. Jezus powiedział Marcie o " wspaniałym Dziele, które pragnął zrealizować tutaj (Chateauneuf - de - Galaure) na chwałę Ojca, dla rozszerzenia Jego Królestwa i odnowy całego świata przez nauczanie, którego nadprzyrodozne i boskie treści rozszerzą sie stąd na cały świat".
W wigilię święta Najświętszej Maryi Panny z Lourdes, 10 lutego 1936r, do Marty przyjeżdza ksiądz Jerzy Finet, którego Bóg wybrał, aby wraz z nią służył "Wielkiemu Dziełu Jego Miłości", tj. Ogniskom Światła i Miłości.
Marta czuwała przez ponad 50 lat, dzień i noc. Przez ten charyzmat Bóg chciał, by była aktywnie oddana swej misji miłości w Kościele. W kontaktach z tysiącami osób, które przychodziły prosić ją
o modlitwę, Marta nigdy nie chiała ujawniać się jako niezwykle uprzywilejowana. Wręcz przeciwnie. Ci wszyscy, którzy poszukiwali w rekolekcjach w Ognisku w Chateaunuef autentycznego życia chrześciańskiego, mogli zaświadczyć o jej pokorze, życzliwości, dyskrecji, jej sercu zawsze otwartym, o jej radach pełnych mądrości.
6 lutego 1981r. Marta kończy swoją misję na ziemi.
Na jej pogrzebie biskup Marchand powiedział:
„Jeśli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeśli umrze, przynosi plon obfity” (J 12,24) Marta jest także owym ziarnem pszenicy i jej pełne ofiary życie było zanurzeniem w cierpieniu, tak jak to jest teraz w jej śmierci. Ale to zanurzenie było także radością daru i radością spotkania… Każdy powinien zająć swoje miejsce w Kościele: każdy ze swymi darami. Marta dobrze odnalazła swoje miejsce. Możemy jej oddać cześć za jej wyczucie Kościoła i za jej miłość do Kościoła diecezjalnego i powszechnego. Świadcząc
o absolucie Boga, zawsze chciała być córką Kościoła".
Diecezjalny proces beatyfikacyjny Marty został zakończony w 1996r. Od tego czasu wszystkie dokumenty znajdują się w Watykanie i wszyscy czekamy na jego rozstrzygnięcie.
| Strona Główna | Ognisko w Kaliszanach | Dzieło Ognisk | Marta Robin | Rekolekcje | Okolica | Galeria | Kontakt |